Saturday, March 21, 2009

ကၽြန္မရဲ႔ၿမန္မာၿပည္ခရီးစဥ္ (ပုဂံ) (၃)

စေလရုပ္စံုေက်ာင္းမွ ရိုက္ခဲ့တဲ့ပံုတစ္ခ်ိဳ႔ပါ.... ဒီေက်ာင္းေတာ္ၾကီးအေၾကာင္းသိၿပီးသားလူေတြလဲရွိမွာပါ... ကၽြန္မကေတာ့ သိတာမၾကာေသးလို႔ ၾကြားခ်င္လို႔ပါ... :)


ဒီသမိုင္းအရဆို သူ႕သက္တမ္းက ႏွစ္၁၀၀ေက်ာ္ေနပါၿပီ....


ၿမတ္စြာဘုရားရဲ႔ ဇာတ္ေတာ္ေတြထဲကပါ... တိမ္ေတြကိုလုပ္ထားတာ သေဘာက်လို႔ ရိုက္လာတာပါ....


ရတနာပံုေခတ္ အိမ္ေစ်းဆိုင္ပါတဲ့.....



ေက်ာင္းၾကီးရဲ႕ မ်က္ႏွာက်က္ပါ... အၿပင္မွာေတာ္ေတာ္လွပါတယ္... ကၽြန္မကင္မရာကသိပ္မေကာင္းေတာ့.... :(


ႏွစ္ (၂)သန္းရွိတဲ့ ဆင္အံသြားလို႔ဆိုပါတယ္....


ဆက္ရန္္

ကၽြန္မရဲ႔ ၿမန္မာၿပည္ခရီးစဥ္ (ပုဂံ) (၂)


ပုဂံေရာက္ေရာက္ခ်င္း မနက္မွာပဲ ကၽြန္မမိဘေတြက ခဏနားဖို႔ေၿပာေပမဲ့ တက္ၾကြလြန္းေနတဲ့ ကၽြန္မတို႔သံုးေယာက္ ဧရာ၀တီၿမစ္ကမ္းနားတစ္ေလွ်ာက္ ဓာတ္ပံုရိုက္ၾကပါတယ္.... ကိုင္းမွာစိုက္ထားတဲ့ သီးႏွံခင္းစိမ္းစိမ္းေတြနဲ႔...... တန္႔ၾကည့္ေတာင္ကိုေနာက္ခံထားထားတဲ့ ဧရာ၀တီက လြမ္းစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ လွလြန္းေနတယ္.... (ကၽြန္မရိုက္ခဲ့တဲ့ဓာတ္ပံုက သူ႕႔အလွကို အၿပည့္အ၀ မွတ္တမ္းမတင္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး)
မနက္၁၀နာရီေလာက္မွာ ေညာင္ဦးကၿမိဳ႔ခံ ေဖေဖ့သူငယ္ခ်င္းကားနဲ႔ ကၽြန္မတို႕႔ေတြ စေလဖက္ကို မေကြးလမ္းအတိုင္းသြားၾကတယ္.... (ဟုတ္ကဲ့ ကၽြန္မတို႕႔ခရီးစဥ္က ဒိုင္ဗင္တို႔ ကုန္းဆင္းတို႔ နည္းနည္းမ်ားတယ္ရွင့္.... အဲဒီကားကလဲ အလကား ငွားစီးခဲ့တာပါ...) သဲေခ်ာင္းတခ်ိဳ႕ကိုၿဖတ္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကၽြန္မစငိုက္ပါေတာ့တယ္.... (ေၿပာခ်င္တာကေတာ့ လမ္းမွာဘာေတြေတြ႔လဲဆိုတာ ကၽြန္မမသိလိုက္ဘူးဆိုတဲ့ သေဘာပါ... :P)... ေခ်ာက္ၿမိဳ႕႔ထဲအ၀င္ေရနံတြင္းေတြကို လမ္းမကၿမင္ရတဲ့ေနရာေရာက္မွ ကၽြန္မႏိုးပါတယ္..... ကၽြန္မရဲ႔ စလံုးသူငယ္ခ်င္းေတြက ဗဟုသုတနည္းပါးလြန္းလို႔ သူတို႔အတြက္ရယ္လို႔ရည္ရြယ္ၿပီး ေရနံတြင္းပံုကို ရိုက္ယူလာပါတယ္ (တကယ္ေၿပာတာပါ... ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းကိုဆို သူ႕႔စလံုးသူငယ္ခ်င္းက ႏြားလွည္းဆြဲဖို႔ ႏြားေတြကိုလွည္းမွာခ်ည္ရင္ ေခြးေတြလို လည္ပင္းမွာၾကိဳးတပ္ၿပီးမွ ခ်ည္တာလားလို႔ ေမးလို႔ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းေတာ္ေတာ္ စိတ္ပိန္ခဲ့ရဖူးပါတယ္...)
ေနာက္ ေခ်ာက္ၿမိဳ႔အလြန္မွာ ညာဖက္ကို ခြဲသြားတဲ့လမ္းကေန စေလကိုကၽြန္မတို႔ ဆက္ထြက္ခဲ့ၾကတယ္..... လမ္းကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္.... မနက္စာကို တၿဖဲႏွစ္ၿဖဲစားခဲ့တဲ့ကၽြန္မေတာင္ ဗိုက္ၿပန္ဆာလာတဲ့ အထိပဲ..... စေလၿမိဳ႔ေလးထဲကေန စက္ရံုၾကီးတစ္ခု(ေရနံခ်က္စက္ရံုလို႔ထင္ပါတယ္) အေက်ာ္နားေလာက္မွာ စက္ရံုရ႕ဲ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ဖက္ၿခမ္းကိုခ်ိဳးေကြ႕လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ... ကၽြန္မတို႔လာခ်င္တဲ့ေနရာကိုေရာက္ပါၿပီ..... အဲဒါက စေလရုပ္စံုေက်ာင္းပါပဲ...... တၿခားလူေတြေတာ့ ၾကားဖူးလားမၾကားဖူးလားမသိဘူး... ကၽြန္မၾကားဖူးတာေတာ့သိပ္မၾကာေသးပါဘူး.... အဲဒီကိုေရာက္ၿပီးမွ ကၽြန္မေတြးမိတာက ၿမန္မာၿပည္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ ကၽြန္မသိတဲ့ဗဟုသုတက နည္းနည္းေလးပါလား.....လို႔... သစ္သားပန္းပု၊ ပန္းပြတ္လက္ရာေတြက .. ငါတို႔ဆီမွာ ဒါမ်ိဳးေတြရွိပါလားဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔ ကၽြန္မကိုကၽြန္မ အလိုလိုေနရင္းမာန္တက္ခ်င္လာေအာင္ ေၿမွာက္ပင့္ေနပါတယ္.... :P... ၿပီးေတာ့ အဲဒီမွာ စိတ္၀င္စားရာေတြ႕႔ခဲရတာက ကၽြန္မစာအုပ္ထဲမွာ ဖတ္ဖူးၿမင္ဖူးတဲ့ ေပစာလိုဟာမ်ိဳးေတြ..... ဒါေပမဲ့ သူကေတာ့ ေပရြက္နဲ႕႔လုပ္တာမဟုတ္ပဲ ထန္းရြက္နဲ႕႔လုပ္ထားတာပါ.... ခုႏွစ္ရက္သားသမီးေန႔နံအလိုက္ ဇာတာလိုမိ်ဳးေတြ ေရးထားတယ္... အသက္၁၂၀ရွည္ေစေသာ္၀္...ဘာညာေပါ့.... ႏိုင္ငံၿခားသားေတြ ၾကိဳက္ၾကတယ္လို႔ ဆိုင္ရွင္အမၾကီးက ေၿပာၿပတယ္....
ကၽြန္မရိုက္ခဲ့တဲ့ ဓာတ္ပံုတစ္ခ်ိဳ႔ကို မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္....(မရွက္တမ္းေၿပာရရင္ေတာ့ ၾကြားခ်င္တယ္ေပါ့ရွင္... :D..)ဒါက ေက်ာင္းအၿပင္မွာခ်ိတ္ထားတဲ့ အရုပ္ေတြပါ... ေက်ာင္းပတ္ပတ္လည္နီးပါးေလာက္ကို ခ်ိတ္ထားတာပါ

ေက်ာင္းရဲ႕႔ အေရွ႕ဘက္ၿမင္ကြင္းပါ

အႏုလက္ရာတစ္စိတ္တစ္ပိုင္း


ေပရြက္နဲ႔လုပ္တာကို ေပစာဆိုရင္ ဒါက.. ထန္းရြက္နဲ႕႔လုပ္ေတာ့ ထန္းစာလို႔ေခၚမွာလား..... ဟိဟိ :)..ကၽြန္မေတာ့ မသိဘူး


ဆက္ရန္



Friday, March 20, 2009

မလိခ ဆိုတာ....

မလိခဆိုတာ ဘယ္သူလဲလို႔ သိခ်င္ၾကမလားပဲ... :) (မသိခ်င္လည္း... မေနႏိုင္လို႔ေၿပာၿပပါ့မယ္)....

သိပ္အမ်ားၾကီးေတာ့မဟုတ္ပါဘူး မေနႏိုင္လြန္းလို႔ ေၿပာမိတာပါ...

မလိခဆိုတာ... ၂၀၀၉ အစမွာမွ ၿပီးသြားတဲ့ေက်ာင္းရယ္.... အလုပ္ရွာမယ္ဆိုကာမွ တည့္တည့္တိုးတဲ့ recession ဆိုတာၾကီးရယ္ကို အၾကီးအက်ယ္မုန္းတီးေနတဲ့သူတစ္ေယာက္ပါ.... :( (အဟင့္ စိတ္နာတယ္.... )

ကၽြန္မရဲ႔ ၿမန္မာၿပည္ခရီးစဥ္ (ပုဂံ)


ၿမန္မာၿပည္ကို မၿပန္ၿဖစ္တာ ၂ႏွစ္ေလာက္ရွိၿပီဆိုေတာ့ ကၽြန္မေရာ ကၽြန္မရဲ႕ခရီးသြားေဖာ္သူငယ္ခ်င္းေရာ (သူမက ကၽြန္မရ႕ဲခရီးသြားေဖာ္စစ္စစ္ပါ... သူမနဲ႔ သြားခဲ့တဲ့ခရီးေတြအေၾကာင္း ၾကံဳရင္ ေၿပာၿပခ်င္ပါေသးတယ္) ေက်ာင္းမပိတ္ခင္ ငါးလေလာက္အလိုကတည္းက စိတ္ကူးေတြယဥ္ရ ခရီးစဥ္ေတြပလန္ဆြဲရနဲ႕ အမွန္အတိုင္းေၿပာရရင္ အဲဒီ semester ကိုဘယ္လိုမွေက်ာင္းမတက္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ကို ၿမန္မာႏိုင္ငံၿပန္ဖို႔ ရူးခဲ့တာပါ.. တၿခားသူငယ္ခ်င္းေတြကိုလည္း ဆြယ္တရားေဟာၿပီး စည္းရံုးေရးဆင္းၾကပါေသးတယ္... ဒါေပမဲ့ ခြင့္မရတဲ့သူနဲ႔.. ေက်ာင္းေခၚခ်ိန္မၿပည့္မွာေၾကာက္တဲ့သူနဲ႔ (ကၽြန္မတို႕ အစီအစဥ္ကလဲ ေက်ာင္းတပတ္ဖ်က္ၿပီး ၿပန္မယ့္အစီအစဥ္ကိုး..) ေနာက္ဆံုးေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ကၽြန္မတို႕ organizer ႏွစ္ေယာက္ပဲ ၿပန္လာၿဖစ္တယ္..။

၁၆ရက္ေန႔ ေန႔လည္ရန္ကုန္ေရာက္ၿပီး ၁၇ရက္ေန႕ ညေန express နဲ႔ ကၽြန္မတို႕ႏွစ္ေယာက္ရယ္ ကၽြန္မ၀မ္းကြဲညီမ ေပါက္စနရယ္ ပုဂံကို စထြက္ၾကပါတယ္..(ခုေရာက္ခုထြက္ လြန္လွခ်ည္လားလို႔ေတာ့ မထင္ပါနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းရင္ အဲဒီလိုေတြၿဖစ္တတ္ပါတယ္ ေၿမွာက္ေပးတဲ့သူကလဲရွိတယ္ေလ :) ...ကၽြန္မေမေမေပါ့..).. သူငယ္ခ်င္းက တစ္ၿခားလူတစ္ေယာက္နဲ႕ထိုင္ၿပီး ကၽြန္မကေတာ့ ကၽြန္မညီမေလးနဲ႔တူတူထိုင္ရင္း သူပံုစံမ်ိဳးစံုအိပ္သမွ်ဒဏ္ကိုခံရပါတယ္... ရန္ကုန္ကစထြက္ထြက္ခ်င္း ေထာက္ၾကံ့၊ လွည္းကူးေက်ာ္လာေတာ့ လယ္ကြင္းစိမ္းစိမ္းေတြရယ္ ၀င္ခါနီးဆဲဆဲေနလံုးနီနီရယ္ သစ္ပင္အုပ္အုပ္ေလးေတြနားမွာေတြ႔ရတတ္တဲ့ ၿမဴခိုးၿဖဴၿဖဴေတြရယ္.. လွလိုက္တာဟယ္ ဆိုတဲ့ စကားကိုႏႈတ္ဖ်ားက မခ်ႏိုင္ေအာင္ၿဖစ္ခဲ့ရတယ္....။ ၿပီးေတာ့ ၾကံဳရတာက ခရီးခဏခဏသြားတဲ့ကၽြန္မက ကိုယ့္ဘာသာလူတတ္ၾကီးလုပ္ၿပီး ဘယ္ေတာ ့ၿပည္ ေရာက္မလဲဆိုၿပီး ေမွ်ာ္ေနေသးတယ္ (အရင္က ပုဂံသြားတဲ့ကားေတြက မေကြးလမ္းကသြားတာကိုး).... ေနာက္မွသိရတာက ပုဂံသြားတဲ့ ကားေတြက မေကြးလမ္းၾကမ္းလို႔ မႏၱေလးလမ္းကပဲသြားတယ္တဲ့....။

ၿမန္မာႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္း၀င္လာေတာ့ အညာေဆာင္းကသိတဲ့အတိုင္း ...ကားထဲမွာကေႏြးေနေပမဲ့ ဘယ္အေပါက္က ဘယ္လို၀င္လာမွန္းမသိတဲ့ ေလက ကၽြန္မေၿခေထာက္ေတြကိုတုိက္ေတာ့.... အားပါးပါး စိမ့္ေနေအာင္ေအးသည္....။ ကၽြန္မေၿခေထာက္တင္ရေလာက္ေအာင္လဲ ထိုင္ခံုကမက်ယ္... (ကၽြန္မ ၀ တာေၾကာင့္လဲပါမွာေပါ့) ညီမေလးက အိပ္တာက ကိုးလို႔ကန္႕လန္႕... စကၤာပူမွာ ရာသီဥတုပူလို႔ မၾကိဳက္ဖူးဆို... ၿမန္မာၿပည္ရဲ႕ ေဆာင္းတြင္းကို သိပ္ခ်စ္တယ္ဆို.. ခံေပါ့လို႔ ကိုယ့္ဘာသာကို အားေပးရေသးသည္....။ ေနာက္ လမ္းမွာ ကားရပ္ေတာ့ (ဘယ္မွာရပ္တာလဲလို႔ မေမးပါနဲ႔ ကိုယ့္ဘာသာကို observation ေကာင္းတာကို ရွက္လြန္းလို႔ပါ).. ကၽြန္မတို႔သံုးေယာက္ က်န္းမာေရးကိစၥၥၥၥၥ ရွင္းၿပီးေတာ့ ညစာစားဖို႕လုပ္ၾကတယ္... လူတတ္ၾကီးကၽြန္မက က်န္တဲ့ႏွစ္ေယာက္ကို ဘာစားမလဲေမးေတာ့ သူတို႔က ထမင္းေၾကာ္ ၾကက္သားနဲ႔တဲ့.... ဒါနဲ႔ကၽြန္မက ၾကက္သားႏွစ္ပြဲ ၀က္သားတစ္ပြဲလို႕ မွာလိုက္ပါတယ္.... ၿပီးေတာ့ အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႔ဆက္ငိုက္ပါတယ္... ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းက ကၽြန္မကိုလက္နဲ႕လွမ္းတို႕ေတာ့မွ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ စားပြဲထိုးအမ်ိဳးသမီးက ရွိေနတုန္း... အဲဒီခါၾကမွ ကၽြန္မလည္းမ်က္စိနည္းနည္းက်ယ္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းဖက္ကို ဘာၿဖစ္လို႔လဲဆိုတဲ့ အၾကည့္နဲ႕ၾကည့္ေတာ့မွ သူငယ္ခ်င္းက ၀က္သားမရဘူးတဲ့ တၿခားဘာနဲ႕စားမလဲလို႔ေမးေနတာ... ... သူငယ္ခ်င္းက မသိမသာေမးဆတ္ၿပေတာ့မွ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ လားလား.... မြတ္စလင္ဘာသာေတြရ႕ဲ ၇၈၆ အမွတ္အသားေတြ စာတန္းေတြ.. ဆိုင္နံရံမွာကပ္ထားတာမွ အၿပည့္ ကၽြန္မေတာ္ေတာ္ေလး အားနာသြားတာေၾကာင့္ ၾကက္သံုးပြဲပဲေပးပါလို႔ အလ်င္အၿမန္မွာလိုက္ရတယ္.... ေနာက္မွ သတိထားမိတာက အဲဒီအမ်ိဳးသမီးက ဆိုင္ရွင္ၿဖစ္ပံုရတယ္.... ကၽြန္မၿဖင့္အားနာလိုက္တာ ...... အရမ္းပဲ ...... မလိခတို႕ ပတ္၀န္းက်င္ေလ့လာေရးေကာင္းပံုက အဲဒီလို.... (သူငယ္ခ်င္းကလဲ သူကၽြန္မကို မ်က္ရိပ္ၿပေနတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာၿပီတဲ့..)...

အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ကၽြန္မညီမေလးက ကားဒရိုင္ဘာၾကီးက သူမအိပ္ရပဲ သမီးတို႕ခ်ည္းအိပ္ေနတာကို မနာလိုလို႕နဲ႕တူတယ္... ကားခဏခဏရပ္တယ္....... အဲဒီလိုေၿပာရေလာက္ေအာင္ အိပ္ေပ်ာ္မလိုရွိလိုက္ ကားက စစ္ေဆးေရး (သာ၀ထိမွာလို႔ထင္ပါတယ္) က်န္းမာေရး ခဏခဏရပ္လိုက္နဲ႔က လြဲရင္ ေနာက္တစ္ေန႔ မနက္ ငါးနာရီေလာက္ ကၽြန္မတို႕ ပုဂံကို ေခ်ာေခ်ာေမာေမာေရာက္သြားပါတယ္.... ကိစၥတစ္ခုေၾကာင့္ ၿမင္းၿခံကိုလာရင္း ပုဂံကိုၾကိဳေရာက္ေနတဲ့ ကၽြန္မမိဘႏွစ္ပါးနဲ႔ ကၽြန္မတို႕သံုးေယာက္ဆံုပါတယ္....


ဆက္ရန္

အားငယ္လိုက္တာ

သူမ်ားဘေလာ့ေတြမွာ ဘယ္သူကေတာ့ ဘယ္သူနဲဲ႕ခင္လို႔ ဘယ္သူ႕အေၾကာင္းၿပဳၿပီး ဘေလာ့ေလာကထဲ ေရာက္လာတာတို႔..... ၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ကြန္မန္႕ေတြမွာ စိတ္မဆိုးစတမ္း စၾကေနာက္ၾက ... အားေပးၾက.... အၾကံေပးၾကနဲ႕ၿမင္ရေတာ့ ကၽြန္မ တကယ္... အားငယ္ပါတယ္..... ကၽြန္မရဲ႕ စီေဘာက္စ္ဆိုတာကလဲ.... တစ္မ်က္ႏွာေတာင္မၿပည့္တဲ့ဟာရယ္..... အားငယ္လိုက္တာ တကယ္ပါ.....

ဘေလာ့ဂ္ဆိုတာ ဘယ္လိုဟာမ်ိဳးလဲဆို ကၽြန္မတကယ္မသိခဲ့တာပါ.... ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ပတ္သက္ရင္ သိပ္စိတ္မ၀င္စားတာေၾကာင့္လဲ ပါပါတယ္..... တေန႕ ေက်ာင္းကလည္းပိတ္.. အလုပ္ကလဲ မရွိတဲ့ေန႕... ကၽြန္မအခန္းေဖာ္က မုန္႕ဟင္းခါးခ်က္ေတာ့ သူ႕သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အိမ္မွာလူစံုေနပါတယ္... (အဲဒီတုန္းက ကၽြန္မက ဘာမွမခ်က္တတ္ေတာ့ ေတာက္တိုမယ္ရပဲ ကူႏိုင္ပါတယ္.... ခု ကၽြန္မစားလို႔ရေအာင္ေတာ့ ခ်က္တတ္ေနပါၿပီ.. ကၽြန္မေမာင္ေတြကိုေတာ့ စားခ်င္စား မစားခ်င္ေနဆိုၿပီး ေၾကညာထားလို႔ သူတို႔ကေတာ့ အၿပင္မွာပဲစားၾကတာမ်ားပါတယ္..).... ။ လူတအားမ်ားရင္ ကၽြန္မကမေနတတ္... ၿပီးေတာ့ သူတို႔စကား၀ိုင္းထဲကလဲ ကၽြန္မသိပ္စိတ္၀င္တစား မရွိလွတဲ့အေၾကာင္းေတြ.... အခန္းထဲမွာေနရေအာင္ဆိုေတာ့လဲ အိပ္ခန္းေရာဧည့္ခန္းေရာလူကအၿပည့္..... အဲဒီမွာ အာရံုလႊဲလို႔ရေအာင္ ကြန္ပ်ဴတာကို ဟိုကလိဒီကလိလုပ္ရင္း... ဂ်ီေမးလ္ sign in လုပ္တဲ့ စာမ်က္ႏွာက ဘေလာ့ဆိုတာကို ၀င္ကလိရင္းက မ်က္စိလည္လမ္းမွားၿပီး ေရာက္လာခဲ့တာပါပဲ.... (ေတာ္ေတာ္ေလရွည္မိၿပီ.... အဟီး).... ဒါေတာင္ ၿမန္မာေဖာင့္မရွိလို႔ ၃ ၄ရက္ေလာက္ဟိုကလိဒီကလိ လုပ္ရေသးတယ္.... ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာလဲ ဘေလာ့ကိုစိတ္၀င္စားတဲ့သူမရွိတာေၾကာင့္လည္း ေတာ္ေတာ္ အခ်ိန္ၾကာခဲ့ရတာပါ.... ၿပီးေတာ့ ပို႕စ္ ၂ခုလား ၃ခုလားပဲတင္ရေသးတယ္... စာေမးပြဲနဲ႔ ဘာေရးရမွန္းမသိတာနဲ႔ ပစ္ထားမိတာ အၾကာၾကီး..... ေနာက္ဂ်ီေတာ့ကသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သူ႕ဘေလာ့ကိုလာလည္ပါဆိုမွ ကၽြန္မမွာလဲ ဘေလာ့ရွိတာကို သတိရတယ္.... ဒါေပမဲ့ ခုေလာက္ ဘေလာ့အမ်ားၾကီးကို မဖတ္ဖူးေတာ့ ဘာေရးလို႔ေရးရမွန္းမသိ ေယာင္လည္လည္နဲ႔ ပစ္ထားမိၿပန္ေရာ...... အဲဒါေတြေၾကာင့္ ကၽြန္မရဲ႕ဘေလာ့ေလးက အသက္ၾကီးေပမဲ့ အခ်ိန္မစီးသလိုၿဖစ္ေနပါတယ္.... (ဘာမွ မရွိလို႔ပါ..) ခုေက်ာင္းကလည္းတက္စရာမလို အလုပ္ရွာတယ္လို႔ အေၾကာင္းၿပၿပီး အားယားေနေတာ့မွ သူမ်ားဘေလာ့ေတြ ဖတ္ၿပီး ဘေလာ့ဆိုတာ ဒါပါလားလို႕ ခပ္ေရးေရး သိလာမိတာပါ....

ကၽြန္မၾကိဳးစားၿပီးေရးပါ့မယ္.... အမွားပါခဲ့ရင္ ဒါမွမဟုတ္ အၿမင္မေတာ္တာရွိရင္ ၀ိုင္း၀န္းအၾကံေပးၾကပါလို႕..... ၿပီးေတာ့ အားရင္လဲ လာလည္ေပးၾကပါလို႔......ကၽြန္မ တကယ္အားငယ္တတ္လို႔ပါ....

Wednesday, March 18, 2009

မေပ်ာ္ဘူး....

ဒီပံုကို Google မွရွာယူထားပါသည္။





ေပ်ာ္ရာမွာ မေနပဲ
ေတာ္ရာမွာေနရမယ္....တဲ့
ဘယ္သူေၿပာတာလဲ ဒီစကား....

ရာသီဥတုေတြကို ခ်စ္တဲ့ငါ....
မိုးေလ၀သပဲရွိတဲ့ေဒသမွာ....
ငါ..... မေပ်ာ္ဘူး

ပိေတာက္ပန္းေတြကို ၿမတ္ႏိုးတဲ့ငါ...
ပိေတာက္ေတြကို လ်စ္လ်ဴရႈတာ ၿမင္ရေတာ့...
ငါ.... မေပ်ာ္ဘူး

ခရီးရက္ရွည္ထြက္ရတိုင္း ေပ်ာ္တဲ့ငါ...
နာရီပိုင္းေလာက္နဲ႔ ႏိုင္ငံတနံတလ်ား ေရာက္ႏိုင္ေတာ့.....
ငါ...... မေပ်ာ္ဘူး

အိမ္ၿပန္ခ်င္တဲ့ ငါ......
ပိန္ေနတဲ့ အိတ္ကပ္ကို စမ္းၾကည့္မိေတာ့....
ငါ...... မေပ်ာ္ဘူး

ဘယ္သူေၿပာတာလဲ ဒီစကား....
ေပ်ာ္ရာမွာ မေနပဲ
ေတာ္ရာမွာ ေနရမယ္....လို႕....


မလိခ

Tuesday, March 17, 2009

ငါ.... လြမ္းတယ္


လြမ္းတတ္ဖို႔ မသင္ရပါပဲ
ငါ..... လြမ္းတတ္ေနတယ္

ၿမဴခိုးေတြ ေ၀ရင္လဲ ..... လြမ္းတယ္
ပန္းေတြ အဆုပ္လိုက္ေၾကြရင္လဲ...... လြမ္းတယ္

ေနညိဳခ်ိန္ေတြမွာလဲ ..... လြမ္းတယ္
တိမ္ၿပိဳခ်ိန္ေတြမွာလဲ ...... လြမ္းတယ္

မိုးစက္ေလးေတြ တေၿဖာက္ေၿဖာက္က်တာေၾကာင့္လဲ...... လြမ္းတယ္
သစ္ရြက္ေလးေတြ တၿဖဳတ္ၿဖဳတ္ေၾကြတာေၾကာင့္လဲ ......လြမ္းတယ္

ကုန္ကုန္ေၿပာရရင္.... လြမ္းေနရတာေၾကာင့္
ငါ...... ပိုလြမ္းတယ္............

မလိခ